| | | | Niet alle sterfbed-ervaringen zijn positief. Van velen wordt verteld, dat ze op de grens van leven en dood met een verschrikkelijke werkelijkheid werden gekonfronteerd. Hun ogen stonden vol angst en ontzetting, vaak bleef deze gezichtsuitdrukking ook na de dood. Vaak is er een laatste angstige uitroep. Van een aantal bekende persoonlijkheden is deze genoteerd. Koning Karel de 9e, gestorven 1574 zei: "Ik ben verloren, ik zie het!" Sir Thomas Scott, gestorven 1621 zei: "Ik geloofde, dat God noch hel bestond. Nu weet en voel ik dat ze allebei bestaan en dat ik door een rechtvaardig oordeel tot ondergang gedoemd ben." De filosoof Thomas Hobbes, gestorven 1679 zei: "Ik sta op het punt om in het duister (de verlorenheid) te springen." Edward Gibbon zei: "Alles is nu verloren, alles is donker." Talleyrand, gestorven 1838, zei tegen zijn koning: "Ik lijd, Sire, de pijnen van de verdoemden." Verschillende zielzorgers stellen telkens weer vast, dat mensen die zich met okkulte praktijken (zoals wicca, toverij, geesten oproepen, voorspellingen, of satanisme) hebben afgegeven een ellendig sterfbed hebben. Dr. Kurt Koch geeft in zijn boeken daarvan telkens voorbeelden; Een magische belezer stierf onder vloeken. Een doordringende stank vulde de kamer. Een ouderling, die met het zogenaamde 'zesde en zevende boek van Mozes' magie bedreven had, stierf eveneens onder vloeken. Van een aantal, die huiveringwekkend stierven, is bekend, dat ze van hun geloof waren afgevallen of er zich hardnekkig tegen hadden verzet. William Pope, een engelse ex-methodist, riep op zijn sterfbed uit: "O, de brandende vlam, de hel, de pijn die ik voel. O, de hel, de kwelling, het vuur in me. O, eeuwigheid, eeuwigheid. Altijd met demonen te moeten wonen en met verdoemden geesten in de poel van vuur, dat moet mijn lot zijn, en het is een rechtvaardig lot. Ik wil niets anders dan de hel! Kom, duivel, en haal me!" Een meisje, dat zich hardnekkig tegen een keuze voor Christus had verzet zei: "O, wat ontzettend, o red me, ze trekken me naar beneden. Verloren, verloren!" De franse atheïstische filosoof Voltaire wilde zich op zijn sterfbed met de kerk verzoenen. Ongelovige vrienden, die dit wilden verhinderen, werden door hem uitgevloekt. Daarna legde hij de herroeping van zijn oude standpunten schriftelijk vast. Maar hij bleef woeden tegen God en mensen. Hij riep zijn arts toe: "Ik moet sterven, door God en mensen verlaten." Toen de arts verklaarde, niets meer voor hem te kunnen doen, riep Voltaire uit: "Dan zal ik ter helle varen, en u mee." Later zei zijn verpleegster, dat ze voor alle rijkdom van Europa nooit meer een ongelovige zou willen zien sterven, zo verschrikkelijk was zijn einde... Beste lezer(es), zo zeker dat jij ook eens zult sterven, zo zeker is er leven na de dood. Nu blijft er voor jou alleen nog maar deze verschrikkelijke belangrijke vraag over: Waar gaat mijn geest naar toe als mijn lichaam dood is? Jezus zegt in de bijbel dat God zoveel van jou houdt, dat Hij Zijn enige Zoon, Jezus Christus aan jou wil geven, zodat jij niet verloren gaat (in de hel) maar voor eeuwig zult leven (in de hemel) bij Hem.(Joh. 3:16) Als je dit nu weet en geloofd, waarom laat jij je dan nu niet redden door Jezus aan te roepen zodat je niet verloren zult gaan?... Klik hier als je niet weet wat je moet doen om in de hemel te komen, of als je geen zekerheid hebt over jou eeuwige bestemming... Naar : Bestaat de hel ? | | | | | | |
